احمد اسفندیاری

متولد ۱۳۰۱- تهران
ليسانس نقاشي از دانشكده هنرهاي زيبا دانشگاه تهران
دبير هنرستان‌ها و دبيرستان‌‌هاي تهران و بازنشسته آموزش و پرورش

تعداد كثيري نمايشگاه‌‌هاي انفرادي و گروهي در داخل و خارج از كشور

اسفندياري از معدود هنرمندان ايراني است كه نامش در فرهنگ لاروس آمده است.
پدر و مادر احمد اسفندياري کرماني بودند، اما خودش در تهران متولد شد. اجدادش در اصل مازندراني بودند كه يكي از آن‌ها در زمان ناصرالدين شاه به كرمان تبعيد مي‌شود بعد از مدتي بخشيده  و به فرمانداري كرمان گمارده مي‌شود.

در طي بيش از شصت سال تجربه هنري احمد اسفندياري، و به رغم تنوعي كه در شيوه‌هاي او وجود دارد، چند نكته همه آن‌ها را به هم پيوند مي‌دهد و حاكي از شخصيت واحد آفريننده آن‌ها مي‌باشد:

ـ استفاده از رنگ‌هاي ناب و درخشان و حاكميت رنگ‌هاي سرد و به‌خصوص انواع آبي‌ها
ـ عشق به طبيعت، راستي، مردم و روابط آن‌ها و فضاهاي سنتي و ...
ـ حذف جزييات و ساده‌سازي فرم‌ها به‌شكلي كه گويي آدم‌ها، طبيعت، اشيا و .. تنها با اشاره‌اي نمايش داده شده‌اند.
ـ استفاده از خط براي دورگيري و يا نمايش اشيا
ـ در آثار او هيچ نوع قدرت‌نمايي تكنيكي را نمي‌توان مشاهده كرد. بلكه آن‌چه كاملا به چشم مي‌آيد، تنها خود نقاشي و حديثي زيبا از زندگي است.

با مشاهده آثار اسفندياري آنچه بيش از همه جلب توجه مي كند، آرامش دروني نقاش است كه در لا به لاي فرم ها و رنگ هايي كه القاي فضاي ايراني مي كنند به چشم مي آيد. « شناخت عميق احمد اسفندياري از نور و سايه و كاربرد زيبا و به جاي آن در آثارش وتأثير درست او از نقاشي و تلفيق آن با تجربه شخصي و انتخاب رنگ هاي پخته و شفاف بازگشت هاي گاه و  بي گاه او به طبيعت استفاده نور و شخصي از خطوط، و تنوع طلبي از مشخصه هاي آثار احمد اسفندياري است.